fionn

cmu adjective, 1st declensionaidiacht, 1ú díochlaonadh (nom.m. a.f. fionn; nom.f. ; a.b. fhionn; gen.m. ; g.f. fhionn; gen.f. ; g.b. finne; nom.pl. ; a.i. fionna/fhionna; gen.pl. ; g.i. fionna/fionn; comp./super. ; breis/sár finne) 1. Má tá duine fionn nó má tá gruaig fhionn orthu tá gruaig gheal ar an duine sin. tá a cuid gruaige fionn / tá sí fionn fear fionn masculine noun, 1st declensionainmfhocal firinscneach, 1ú díochlaonadh (gen.sg. g.u. finn; nom.pl. ; a.i. fionna; gen.pl. ; g.i. fionn) 2. medicineleigheasCiseal ar lionsa súile duine a fhágann radharc na súl níos laige ag an duine sin. Seanaois nó tinneas is cúis leis an bhfionn de ghnáth. tá fionn ar a shúil verbbriathar (pr. láith. fionnann; fut. ; fáist. fionnfaidh; past ; caite d'fhionn; cond. ; coinn. d'fhionnfadh; vb.n. ; ainm br. fionnadh) 3. Is ionann rud a fhionnadh agus teacht ar áit, fíric nó feiniméan eolaíochta nach raibh ar eolas ag aon duine riamh roimhe.transitiveaistreach

Brabhsáil an foclóir