maraigh

cmu verbbriathar (pr. láith. maraíonn; fut. ; fáist. maróidh; past ; caite mharaigh; cond. ; coinn. mharódh; vb.n. ; ainm br. marú) 1. Má mharaíonn tú duine, ainmhí nó rud beo eile, nó má mharaíonn rud éigin iad, msh galar, faigheann siad bás agus is tú féin nó an rud sin is cúis lena mbás.transitiveaistreach mharaigh sionnach an ghé mharaigh an galar í bhí an t-ádh léi nár maraíodh í 2. Má mharaíonn tú thú féin ag déanamh rud éigin, nó le rud éigin, bíonn tú ag déanamh rud éigin a dhéanann díobháil ollmhór duit nó a chuireann pian ollmhór ort, pian fhisiciúil nó mhothúchánach.transitiveaistreach tá sé á mharú féin leis an ól 3. Má mharaíonn rud éigin thú, nó má mharaíonn tú thú féin ag déanamh rud éigin, bíonn tuirse an-mhór ort agus ní bhíonn brí ar bith fágtha ionat mar gheall air.transitiveaistreach bíonn sí dá marú féin ag obair ba bheag nár mharaigh an staighre mé 4. Má mharaíonn rud éigin pian, maolaíonn an rud sin ar an bpian sa chaoi is nach bhfuil sí chomh géar agus a bhí sí roimhe sin, nó cuireann sé deireadh leis an bpian.transitiveaistreach pian a mharú

maraigh

Reverse Search