Focail chosúla :
••••

ar

3
Úsáidtear an mhír cheisteach ar roimh bhriathra san aimsir chaite seachas 'abair', 'bí', 'faigh', 'feic' agus 'téigh', agus foirmeacha dearn‑ de 'déan'. An fhoirm spleách den bhriathar a leanann ar agus séimhítear an briathar ina dhiaidh, msh ar chuir, ar thug, ach ní shéimhítear an saorbhriathar, msh ar cuireadh, ar tugadh, seachas i gcás 'clois' (ar chualathas), 'cluin' (ar chualathas) agus 'tar' (ar thángthas).The interrogative particle ar is used before verbs in the past tense except 'abair', 'bí', 'faigh', 'feic' and 'téigh', and dearn‑ forms of 'déan'. It is followed by the dependent form of the verb, and the verb is lenited after it, msh ar chuir, ar thug, but the autonomous, remains unchanged, e.g. ar cuireadh, ar tugadh, except in the case of 'clois' (ar chualathas), 'cluin' (ar chualathas) and 'tar' (ar thángthas). Cuireann tú an mhír cheisteach ar roimh bhriathra san aimsir chaite nuair a bhíonn tú ag cur ceist dhearfach. ar chuir tú ríomhphost chucu? ar chuala tú mé? ar ith an madra é? ar gearradh an féar fós?

ar

4
indirect relative particlemír choibhneasta neamhdhíreach Úsáidtear an mhír choibhneasta neamhdhíreach ar roimh bhriathra san aimsir chaite seachas 'abair', 'bí', 'faigh', 'feic' agus 'téigh', agus foirmeacha dearn‑ de 'déan'. An fhoirm spleách den bhriathar a leanann ar agus séimhítear an briathar ina dhiaidh, msh ar chuir, ar thug, ach ní shéimhítear an saorbhriathar, msh ar cuireadh, ar tugadh, seachas i gcás na mbriathra 'clois' (ar chualathas), 'cluin' (ar chualathas) agus 'tar' (ar thángthas).The indirect relative particle ar is used before verbs in the past tense except 'abair', 'bí', 'faigh', 'feic' and 'téigh', and dearn‑ forms of 'déan'. The dependent form of the verb follows ar and the verb is lenited after it, e.g. ar chuir, ar thug, except the autonomous verb, which remains unchanged, e.g. ar cuireadh, ar tugadh, except in the case of 'clois' (ar chualathas), 'cluin' (ar chualathas) and 'tar' (ar thángthas). 1. Úsáidtear an mhír choibhneasta neamhdhíreach ar roimh bhriathra san aimsir chaite:ag tús clásal aidiachtach dearfach atá ag cáiliú ainmfhocal nó forainm nach bhfuil mar ainmní nó mar chuspóir díreach an bhriathair sa chlásal sin;i ndiaidh focail nó frásaí ama áirithe ar féidir coibhneasta díreach nó coibhneasta neamhdhíreach a úsáid ina ndiaidh. (A) nuair nach ainmní nó cuspóir díreach an bhriathair sa chlásal atá á cháiliú na rudaí ar cuireadh suim iontu na háiteanna ar ghlac mé pictiúr díobh aon seomra ar bhaineamar úsáid as iad siúd ar inis tú dóibh cé ar tugadh cuireadh dóibh? le réamhfhocal an chlásail aidiachtaigh tugtha roimh an mhír choibhneasta neamhdhíreach an pointe ag ar chaill sé an argóint an áit as ar tháinig siad an comhad as ar tógadh iad sin an dá rud ar ar chuimhnigh sí (B) i ndiaidh focail nó frásaí ama áirithe ar féidir coibhneasta díreach nó coibhneasta neamhdhíreach a úsáid ina ndiaidh na laethanta ar glaodh orm an bhliain ar fhill sí tráth ar tharla am a bheith aige indirect relative particlemír choibhneasta neamhdhíreach Úsáidtear an mhír choibhneasta neamhdhíreach ar roimh bhriathra san aimsir chaite seachas 'abair', 'bí', 'faigh', 'feic' agus 'téigh', agus foirmeacha dearn‑ de 'déan'. An fhoirm spleách den bhriathar a leanann ar agus séimhítear an briathar ina dhiaidh, msh ar chuir, ar thug, ach ní shéimhítear an saorbhriathar, msh ar cuireadh, ar tugadh, seachas i gcás na mbriathra 'clois' (ar chualathas), 'cluin' (ar chualathas) agus 'tar' (ar thángthas).The indirect relative particle ar is used before verbs in the past tense except 'abair', 'bí', 'faigh', 'feic' and 'téigh', and dearn‑ forms of 'déan'. The dependent form of the verb follows ar and the verb is lenited after it, e.g. ar chuir, ar thug, except the autonomous verb, which remains unchanged, e.g. ar cuireadh, ar tugadh, except in the case of 'clois' (ar chualathas), 'cluin' (ar chualathas) and 'tar' (ar thángthas). 2. Cumasc de réamhfhocail áirithe agus den mhír choibhneasta neamhdhíreach ar, msh i + ar i bhfrásaí ar nós an áit ar pósadh iad, an t‑am ar thosaigh sé, nó ar + ar i bhfrásaí ar nós an chúis ar tharla sé, an bealach ar láimhseáil siad é. Úsáidtear ar roimh bhriathra san aimsir chaite go minic ar an tslí seo tar éis focail ar nós 'am', 'áit', 'fáth', 'modh', 'treo', srl, chun a léiriú gur sin an t‑am, an áit, srl, ar tharla nó a ndearnadh rud éigin. an t‑am ar dhún siad seo an áit ar priontáladh iad an tslí ar míníodh é cén treo ar imigh siad? sin an fáth ar cheannaíomar iad

ar

5
relative pronounforainm coibhneasta Úsáidtear an forainm coibhneasta ar roimh bhriathra san aimsir chaite seachas 'abair', 'bí', 'faigh', 'feic' agus 'téigh', agus foirmeacha dearn‑ de 'déan'. An fhoirm spleách den bhriathar a leanann ar agus séimhítear an briathar ina dhiaidh, msh ar chuir, ar thug, ach ní shéimhítear an saorbhriathar, msh ar cuireadh, ar tugadh, seachas i gcás na mbriathra 'clois' (ar chualathas), 'cluin' (ar chualathas) agus 'tar' (ar thángthas).The relative pronoun ar is used before verbs in the past tense except 'abair', 'bí', 'faigh', 'feic' and 'téigh', and dearn‑ forms of 'déan'. The dependent form of the verb follows ar and the verb is lenited after it, e.g. ar chuir, ar thug, except the autonomous verb, which remains unchanged, e.g. ar cuireadh, ar tugadh, except in the case of 'clois' (ar chualathas), 'cluin' (ar chualathas) and 'tar' (ar thángthas). Úsáidtear an forainm coibhneasta ar roimh bhriathra san aimsir chaite chun 'an méid' nó 'gach rud' a chur in iúl. sin ar iarradh orm a dhéanamh léigh mé ar chuir siad chugam d'íoc siad féin as ar ól siad d'ainneoin ar scríobhadh fúthu chaitheamar ar thuilleamar
Loading phrases and examples...