diúltach

cmu adjective, 1st declensionaidiacht, 1ú díochlaonadh (nom.m. a.f. diúltach; nom.f. ; a.b. dhiúltach; gen.m. ; g.f. dhiúltaigh; gen.f. ; g.b. diúltaí; nom.pl. ; a.i. diúltacha/dhiúltacha; gen.pl. ; g.i. diúltacha/diúltach; comp./super. ; breis/sár diúltaí) 1. Má tá duine éigin diúltach nó má tá dearcadh diúltach acu, bíonn siad ag smaoineamh i gcónaí ar na drochrudaí a bhaineann le rud éigin seachas ar na rudaí dearfacha. ná bí chomh diúltach sin! in adverbial phrasei bhfrása dobhriatharthago diúltach 2. linguisticsteangeolaíochtIs ionann freagra nó clásal diúltach agus ceann a thugann 'níl' srl le fios. freagra diúltach a thug sé 3. mathematicsmatamaiticIs ionann uimhir, méid nó tomhas diúltach agus uimhir, méid nó tomhas atá níos lú ná a náid. 4. physicsfisicIs ionann lucht diúltach nó sruth diúltach agus cinn a bhfuil an lucht leictreach céanna acu agus atá ag leictreon. masculine noun, 1st declensionainmfhocal firinscneach, 1ú díochlaonadh (gen.sg. g.u. diúltaigh; nom.pl. ; a.i. diúltaigh; gen.pl. ; g.i. diúltach) 5. linguisticsteangeolaíochtFocal, nath nó comhartha a thugann 'níl' srl le fios tá an briathar sin sa diúltach

diúltach

Reverse Search