cronaigh

cmu verbbriathar (pr. láith. cronaíonn; fut. ; fáist. cronóidh; past ; caite chronaigh; cond. ; coinn. chronódh; vb.n. ; ainm br. cronú) 1. Má chronaíonn tú duine nach bhfuil i do chomhluadar a thuilleadh nó a fuair bás, bíonn brón ort agus ba mhaith leat go mbeidís fós i do chomhluadar.transitiveaistreach cronaím go mór iad cronófar go mór í 2. Má chronaíonn tú rud, tá brón ort toisc nach bhfuil sé agat a thuilleadh nó toisc nach bhfuil sé ag tarlú nó á dhéanamh agat a thuilleadh. transitiveaistreach cronóidh tú an ceol agus an chraic ní chronaím an riarachán uilig Phrasal VerbsBriathra Frásacha→ cronaigh uait

cronaigh

Reverse Search