ciúin

cmu adjective, 1st declensionaidiacht, 1ú díochlaonadh (nom.m. a.f. ciúin; nom.f. ; a.b. chiúin; gen.m. ; g.f. chiúin; gen.f. ; g.b. ciúine; nom.pl. ; a.i. ciúine/chiúine; gen.pl. ; g.i. ciúine/ciúin; comp./super. ; breis/sár ciúine) 1. Má bhíonn duine nó rud ciúin, ní dhéanann siad aon torann nó ní dhéanann siad ach fíorbheagán torainn. d'éirigh an seomra an-chiúin chomh ciúin leis an uaigh / chomh ciúin leis an reilig in adverbial phrasei bhfrása dobhriatharthago ciúin dhún sí an doras go ciúin 2. Má tá duine ciúin, níl siad ag labhairt. bí ciúin! 3. Is ionann aimsir chiúin agus aimsir thaitneamhach gan aon ghaoth ann nó gan mórán gaoithe. aimsir chiúin 4. Is ionann tréimhse chiúin agus tréimhse nuair nach mbíonn mórán oibre nó gníomhaíochta ar siúl. is é seo an tréimhse is ciúine againn 5. Má tá áit ciúin, tá an áit sin socair agus suaimhneach. tá na sráideanna an-chiúin 6. Má choinníonn duine rud éigin ciúin, msh rún, ní insíonn siad do dhaoine eile faoi. choinnigh tú é sin ciúin! 7. Is ionann duine nó rud ciúin agus duine nó rud atá suaimhneach, séimh agus síochánta. 8. Má tá fuaim nó guth ciúin, tá siad an-bhog agus níl aon fhórsa ag baint leo, agus níl siad géar, garbh ná callánach. in adverbial phrasei bhfrása dobhriatharthago ciúin bhí an ceol ar siúl go ciúin labhair sí go deas ciúin

ciúin

Reverse Search