tusa

cmu Personal pronoun, 2nd person singularForainm pearsanta, 2ú pearsa uatha Úsáideann tú tusa chun tagairt le treise don duine a bhfuil tú ag caint leo nó ag scríobh chucu nuair a bhíonn tú ag dealú idir dhaoine difriúla nó sna comhthéacsanna gramadaí seo a leanas:mar ainmní gnáthbhriathair;mar chuspóir gnáthbhriathair leis an ainm briathartha;mar ainmní na copaile roimh an bhfaisnéis;mar ainmní nó mar chuspóir gnáthbhriathair i bpatrún treisithe leis an gcopail;mar chuspóir réamhfhocal nach bhfuil forainm réamhfhoclach aige. cé, tusa nó mise? Maratón a rith? Tusa? tá a fhios agam, ach tusa? - ní thuigim sin ó, a dhiabhail, tusa arís! 'Cé a bhuaigh?' 'Tusa.' (A) mar ainmní gnáthbhriathair tá tusa réidh ach níl siadsan ní dhéanfaidh tusa é ar cháiligh tusa freisin? (B) mar chuspóir gnáthbhriathair leis an ainm briathartha an féidir leo tusa a chloisteáil? (C) mar ainmní na copaile, roimh an bhfaisnéis is tusa an t-úinéir ní tusa is measa orthu síleann siad gur tusa an duine ceart chuige, ní mise 'An tusa an buaiteoir?' 'Is mé.' (D) mar ainmní nó mar chuspóir gnáthbhriathair i bpatrún treisithe leis an gcopail tusa a roghnaigh iad / is tusa a roghnaigh iad tusa a roghnaigh siad / is tusa a roghnaigh siad ní tusa a thosaigh an raic déarfainn gur tusa ba chúis leis, ceart go leor nach tusa féin a scríobh é? 'An tusa a bhuaigh?' 'Is mé.' (E) mar chuspóir réamhfhocal nach bhfuil forainm réamhfhoclach aige idir tusa agus an doras beidh siad caillte gan tusa gach duine ach tusa SubformsSainfhoirmeacha → thusa

tusa

Reverse Search