críon

cmu adjective, 1st declensionaidiacht, 1ú díochlaonadh (nom.m. a.f. críon; nom.f. ; a.b. chríon; gen.m. ; g.f. chrín; gen.f. ; g.b. críne; nom.pl. ; a.i. críona/chríona; gen.pl. ; g.i. críona/críon; comp./super. ; breis/sár críne) 1. Má tá duine críon tá an aois nó cuma na haoise tagtha orthu agus tá a lán roc ar a gcraiceann. verbbriathar (pr. láith. críonann; fut. ; fáist. críonfaidh; past ; caite chríon; cond. ; coinn. chríonfadh; vb.n. ; ainm br. críonadh) 2. Má chríonann rud éigin, nó má chríontar é, éiríonn sé níos tirime agus níos lú agus tagann línte ar a dhromchla, mar gur chaill sé an t-uisce a bhí ann.transitiveaistreachintransitiveneamhaistreach

críon

Reverse Search