éilligh

cmu verbbriathar (pr. láith. éillíonn; fut. ; fáist. éilleoidh; past ; caite d'éilligh; cond. ; coinn. d'éilleodh; vb.n. ; ainm br. éilliú) 1. Má éillítear rud le dramhaíl, salachar, ceimiceáin nó radaíocht, fágtar an rud sin i riocht salach nó díobhálach.transitiveaistreach 2. Má éillítear duine, mealltar iad chun neamhaird a thabhairt ar chaighdeáin mhorálta.transitiveaistreach 3. Má éillíonn tú duine ar nós finné, úsáideann tú breab nó tionchar chun an duine sin a mhealladh nó a spreagadh chun rud éigin mímhorálta, mímhacánta nó mídhleathach a dhéanamh.transitiveaistreach finné a éilliú chun go dtabharfaidís fianaise bhréige

éilligh

Reverse Search