éalaitheach

cmu masculine noun, 1st declensionainmfhocal firinscneach, 1ú díochlaonadh (gen.sg. g.u. éalaithigh; nom.pl. ; a.i. éalaithigh; gen.pl. ; g.i. éalaitheach) 1. lawdlí, policepóilíneachtDuine atá ar a seachaint nó i bhfolach, de ghnáth chun nach ngabhfaidh na póilíní iad 2. Duine, páiste go háirithe, a fhágann an baile gan chead nó gan é a rá le haon duine 3. policepóilíneachtDuine a d'éalaigh ó áit éigin, ón bpríosún go háirithe adjective, 1st declensionaidiacht, 1ú díochlaonadh (nom.m. a.f. éalaitheach; nom.f. ; a.b. éalaitheach; gen.m. ; g.f. éalaithigh; gen.f. ; g.b. éalaithí; nom.pl. ; a.i. éalaitheacha; gen.pl. ; g.i. éalaitheacha/éalaitheach; comp./super. ; breis/sár éalaithí) 4. Má dhéanann tú beart éalaitheach, bogann tú as an mbealach chun duine éigin nó rud éigin a sheachaint nó chun nach mbuailfidh an duine nó an rud sin thú.

éalaitheach

Reverse Search