New English-Irish Dictionary
  • EN > GA
  • GA > EN

mischief

1 noun bad behaviour, especially by a childdiabhlaíocht fem3  c m urógaireacht fem3he's always up to mischief bíonn sé ag diabhlaíocht i gcónaí, bíonn diabhlaíocht ag dul i gcónaí aige, bíonn sé ag déanamh an diabhail i gcónaí to keep sb out of mischief duine a choinneáil as trioblóidwe were full of mischief bhí muid lán diabhlaíochta, diabhail amach is amach a bhí ionainn 2 noun naughty playfulnessdiabhlaíocht fem3  c m ugrandad was full of mischief bhí daideo lán le diabhlaíocht, fear mór diabhlaíochta ba ea daideo
Show full entry 
3 noun harm, trouble, or ill-feeling caused by sbdochar masc1  c m udíobháil fem3  c m utrioblóid fem2  c m u to make mischief (also to create mischief) achrann a tharraingt, trioblóid a tharraingt
phrases

to do sb a mischief

informalduine a ghortúdochar a dhéanamh do dhuineshe did him a mischief ghortaigh sí é

to do yourself a mischief

informaldochar a dhéanamh duit féintú féin a ghortúhe did himself a mischief on stage ghortaigh sé é féin ar an stáitse

Related Entries